Mektuplar, hüzün kuşları mahpusun.
Gönülden gönüle konan mektuplar.
Kelâmdan mürekkep, sırdan bir füsûn.
Kâğıdı hasretle yanan mektuplar.
Mektuplar, feryadıdır bu kâbusun.
Kafesten yuvaya uçan mektuplar.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta