Mapushane Şiiri - Emir Ergin Koç

BİR ÖMÜR SAYDIM DEMİR PARMAKLIKLARI

(Mapushane Ağıdı)

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂
**Bir Emir Ergin Koç Kalemin 'den**
⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Bir yanım toprak oldu, bir yanım hâlâ ölmedi,
Bu dört duvar içinde kimse beni gömmedi.
Nefes alıp verdim amma yaşadım da denmez buna,
Kader beni unuttu da ölüm bile gelmedi.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Her sabah demir sesi düşer yüreğimize taş gibi,
Bir haber bekler gözlerimiz kurumuş pınar gibi.
Kiminin anası ölmüş, kiminin evladı büyümüş,
Biz zamanı kaçırdık geçen bir tren gibi.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Ben burada yılları değil, yitirdiğim canları saydım,
Babamın mezarına bir avuç toprak atamadım.
Anamın saçına düşen akta benim günahım vardır,
Ben demire vurulurken onlar da yavaşça yaşlandı.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Geceler uzun burada, insan kendine düşmandır,
Her köşede bir pişmanlık, her nefeste bir mezar vardır.
Bir vakitler güldüğüm yüzler şimdi hatıra olmuş,
Hatıralar dedikleri de en zalim gardiyandır.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Derler ki bitecek bir gün sayılı çilenin hesabı,
Açılacak paslı kapılar, çıkacaksın dışarı.
Peki hangi çocuk "babam" diye boynuma sarılacak,
Yıllar önce bıraktığım o çocuk kaldı mı bari?

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Ey yarım kalmış ömrüm, ey canımdan kopan yıllar,
Benden önce yaşlanmış hasretlerim, umutlar.
Bir gün güneş vurursa şu solmuş yüzüme benim,
Özgürlüğe çıkmam ben, mezarımdan çıkarım ancak.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Emir Ergin Koç