Mahkum Şiiri - Emir Ergin Koç

YOKLUĞUNA MAHKÛM OLDUM
⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Ben seni bir ömür bekledim yâr,
Takvimler eskidi, umutlarım eskimedi.
Her bahar kapıma senin adını astım,
Her güz biraz daha sensizliğe gömüldüm.

Bir sabah gittin...
Ne bir veda bıraktın ardında,
Ne de tutunacak bir sebep.
Sadece sessizliğini bıraktın bana;
Ben yıllarca o sessizlikte yaşadım.

Söyle yâr,
Hangi mahkeme kuruldu da haberim olmadı?
Hangi suçun hükmüydü bu ayrılık?
Savunmam alınmadan mahkûm edildim,
Ömür boyu yokluğuna çarptırıldım.

Ben senden dünyaları istemedim ki;
Bir selam, bir hâl hatır,
Bir "nasılsın?" yeterdi bazen.
Sen bir çift sözü esirgedin benden,
Ben bir ömür seni savundum içimde.

Gençliğimi koydum avuçlarına,
Yarınlarımı senin adınla kurdum.
Bir yuva düşledim ikimize,
Sen ise bir gün dönüp bakmadan çıktın o düşlerden.

O gün anladım;
İnsan en derin yarayı,
Kendisine kıyamaz sandığı kişiden alırmış.
Ve bazı gidişler ölümden ağırmış.

Kimse görmedi içimde kopan fırtınaları.
Ben herkese gülümseyen yüzümü gösterdim,
Gece olunca enkazımı topladım.
Bütün dünyanın karşısında dimdik durdum da,
Bir tek senin yokluğunda yıkıldım.

Gönlün kırılmasın diye sustum,
Sen her susuşumu teslimiyet sandın.
Ben seni kaybetmemek için kendimden vazgeçtim,
Sen beni incitmekten vazgeçmedin.

Şimdi saçlarıma düşen akları görsen,
Geçen yıllara verirsin belki.
Oysa beni zaman yaşlandırmadı yâr;
Seninle kurduğum hayallerin
Birer birer yıkılışını seyretmek yaşlandırdı.

Bir gün dönersen,
Bıraktığın adamı bulamazsın.
Belki gözlerine yine bakarım,
Ama sana gözüm kapalı inanan o adam
Çoktan öldü içimde.

Ve bil ki yâr;
Sana düşman gitmeyeceğim bu dünyadan.
Ama yaşattıklarını unutup
Hakkımı helal de edemeyeceğim.

Çünkü sen yalnızca bir sevdayı yarım bırakmadın,
Yarınlara duyduğum inancı da alıp gittin.

Şimdi son sözüm şudur:

Ben seni sevmenin bedelini
Ömrümle ödedim.

Sen ise,
Seni böylesine seven
Bir insanı kaybettin.

Ben yokluğuna mahkûm oldum yâr,
Sen de bir gün vicdanının sessizliğinde
Kendi hükmünle baş başa kalacaksın.

Benim cezam seni unutamamak oldu,
Senin cezan ise
Bir daha böyle sevilmemek.