Kendi olman zaferse eğer, kendini aşan kendilik
kendi içinde kaybolur birden, belirsizlik uçurumundan
düşüp gözden yiten, uzak bir parıltının içinde gizlenir
yeniden, ne senin alanında, ne başkalık, başkasında
işaret sunar, bir çökeltide ruh çöreklenir, umut yiterken,
yükselir dağlar, aşılmaz belki, manzara muhteşem.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta