Maktul Şiiri - Orhan Dlr

Seni düşünmek,
Terk edilmiş bir istasyonda rayları saymaktır.
Ceplerimde kurumuş yapraklar ve eski kelimeler,
Hepsi senin gittiğin iklimden kalma.
Biz, aynı yaradan doğan iki farklı yabancıydık;
Sen göç yollarını unutmuş bir kuş,
Bense dalları kırılmış o yalnız ağaç.
Aramızda duran bu boşluk,
Dünyanın en kalabalık meydanından daha gürültülü.
Şimdi hangi sokağa çıksam,
Adın bir ihbar gibi çarpıyor yüzüme.
Adli tıp raporlarına geçmeyen bir cinayettir bu;
Katili herkes bilmektedir,
Ama maktul hâlâ seni sevmektedir.

Orhan Diler