Ne uzak ne yakınsın,
Saatlerden çalınmış bir zamansın.
Ne yaşadım seni ne başkası kadar şanslıyım...
Sen sevgiyi bekleyen bir gül goncası,
Ben karanlıklardan aydınlığa çıkan lacivert.
Rengarenk sevmek geldi içimden
Mavi deniz gibi sevmek derinden
Kırmızı gül gibi doğmak teninden
Beyaz kar gibi ölmek nefesinden
Yeşil bahçe misali çok güzelsin
Sen baktığın zaman,
Gökyüzü mor çiçeklerle kaplanıyor.
Güneş kayboluyor, sevgilim...
İçim serinliyor,
Ama üşümüyor dünya.
Gülüşünle, gök gürültülü sağanak sesi...
Açılır gül goncası gözlerin,
Görmeye bir âmâ gerek.
Kapanır gözleri görenlerin,
Görmeye kapalı göz gerek.
Kapanır ardıma kapılar,
Hangi kalem yazabilir seni bağrından,
Dağlara yazılsa adın, dağlanır aşkından.
Yanarken yazdım gönlüme senin adını,
Yalnız ben yaşarım gönlümce senin aşkını.
Sevdim seni Elif gibi.
Kara bir hüzün var içimde
Şehir bitap hazan biçimde
Ağaçlarda yaprak dökümü
Sevmedim hiç böyle ölümü
Almaya gelin beni bulutlar,
Sevmeye gelin, sevilmeye,
Yâr göz kırpar aynalar,
Işığında sönsün yıldızlar.
Ben onu çok seviyorum,
Dağlar gibi patlarcasına,
Hemde çok seviyorum,
Çıldırmış deliler gibi,
Ama çok seviyorum,
Çarpışan trenler gibi,
Dönüyor dünya beraberinde saatler
Takvimler pervasızca dökülse de
Zaman ayaklara demir pranga
Geçmiş, yorgun çocuğa sığınak
Geçmiş saatlere akrep
Geçmiş bana hasret, sokağa öfke
Takvimler dışarda çıkmaz sokak
İçimizde kesişen yollar gibi.


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!