Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GÖNÜLLE HASBİHAL, İKBALLE HAZ BİHAL

Ne var ki can olup canan olmaya
Hırsını nefsini yaktıktan sonra
Şeytan’a dost dosta düşman olmaya
Hakkın sarayını yıktıktan sonra

GÖLGENE BAKIP DA BOYLUYUM DEME

Gölgene bakıp da boyluyum deme
Kibriyle yerle bir olur kahraman
Ölkene bakıp da soyluyum deme
Meleki Tavus’tu, Şeytan bir zaman

GÖNLÜMDEN HABERİN Mİ VAR

Eğil deli gönlüm eğil
Seni sevmek elde ama
Senin sevmen elde değil
Gönlümden haberin mi var

GÜLÜŞÜ GÜLE VURULDUM

Güzeller dizilmiş yola
Bir selvi dala vuruldum
Sanki nispet eder güle
Gülüşü güle vuruldum

Gül de biter diken de aynı dalda
Düşün hele kaç mevsim var bir yılda
İniş de var yokuş da var bu yolda
Başını taşlara çalmak olmaz ki

Acılar kış gibidir geçer gider

Yalan ile dolan ile
Diline zulüm edersin
Sevdanı düşürüp dile
Yoluna zulüm edersin

Uymuş iblisin sesine

GÜLE BÜLBÜL
OLMAYINCA

Sevdan sana yar olur mu?
Güle bülbül olmayınca
Yar gönlünde yer olur mu?

ÇEKTİĞİMİZ ACILARDIR BİZİ BİRİ BİRİMİZE BAĞLAYAN

bazen
bir harman millet
bir bahar hasret
bir orman sevda oluruz

DEDİM USTA
Kokusundan nasıl anlan ham mı olgun mu
Çok bostan ektim hıyarı tanırım dedi
Karaltısından bilirsin kurt mu koyun mu
Çok hayvan güttüm davarı tanırım dedi
DEDİM USTA

DEVRİM GEREK

yaşamak sevgi
yaşamak bilgi
yaşamak emek
söyle sevgili