Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

NEHİR İMİŞ A SAVDİĞİM BİLMEDİM

Bal dediler aşk şerbetin içtim de
Zehir imiş a sevdiğim bilmezdim
Yol dediler öylesine geçtim de
Nehir imiş a sevdiğim bilmezdim

NE DERSİN?

Ulan sen var ya sen
Sevgi kabızı
Öküzün yabızı
Bir Allah’ın dabazı

NASIL GİTTİ?

Varlığı bela
Yarlığı hile
Yarenliği çile
Şu alemin başına ne iş getirdi

NEFSİNİ AŞK İLE ÖLDÜRMEK GEREK

Aşkı şehvete sanan serseri sefil,
Sana sevda nedir bildirmek gerek.
Aşksız insan yaprak değil dal değil
Kokmadan meftasın kaldırmak gerek

SENİ KEVGİR DİPLİ DÜNYA

İyi kötü demez yutar
Seni kevgir dipli dünya
Herkes bir yerinden tutar
Dibi delik cepli dünya

SENİN AŞK DEDİĞİN

Senin aşk dediğin ekmek kırıntısı.
O sofrayı görmemişsen;
Ölmüşlerinin hayrına,
Kuşlara ver onu sen.

ak
SEN OLMADAN AÇAMAM Kİ

Sarpa sarmış benim yolum
Sen olmadan geçemem ki
Solar goncadayken gülüm

PARA
Kâğıdı boyayıp para demişler
Önünü kesip fukara demişler
Kardeşi yoldaşı insanlığı at
Kul köle ol sürün ara demişler

ÖYLE DENİZ DENİZ BAKMA

öyle deniz deniz bakma
annem göbek bağımı denize atmış ama
boğulurum mavinde

Gülüşün hatıra kaldı yanımda
Hayalin gitmiyor ki her anımda
Aldığım nefeste bile yanımda
Bu sevdan hiç terk etmedi nazlı yar

Gâh ağlamış gâhî isyan etmişim