Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BİR BEN UYANIĞIM
BİR DE SAATLER

Karşına dizilip hep birer birer
Geceler gündüzü hesaba çeker
Kimi kaşın çatar kimi gülümser

BENDEN BURAYA KADAR


Ne zaman bir gül versen
Elime dikenin batar
Hadi eyvallah güzelim

Zincirler zapt etmezken
Mahpuslara sığmazken
Dağlara baş eğmezken
O gözün kul etti beni

Dağları yakan idim

AŞKA AYRILIĞA ÇIKMAZA DAİR

Kimin gördüm kavgasının yorgunu
Kimi var ki bir gülüşün vurgunu
Aşk olgunu sevdasının durgunu
Her sözünde bir gül açıp da gitti

TESETTÜRLÜ GÜZEL

Ne kadar sararsan sar çula çaputa
Güzelliğin de saklayamazsın ya
Bir yunan heykeli gibi kıvrım kıvrım
Kadınlığın öyle gün gibi ortada

Sen,
bilgiyle,
sevgiyle,
yüreğini derviş eyle;
dövsünler,
sövsünler:

DEVLET DOMUZLARI

Kimi memur kimi vekil
Sac ekmeği bin bir şekil
Sanırsın ki adam akil
Yazar devlet domuzları

DALIMA KONDUN DA GÜL
OLMADIM MI?

Kimlerin bağında ötersin bülbül
Dalıma kondun da gül olmadım mı?
Beni rüsva eder bu deli gönül

CANINIZ SAĞ OLSUN BİZ SİZİN YERİNİZE DE SEVERİZ

Dün açık oturumda
“Atatürk’ü değil
Humeyni’yi sevdiğini
İngiliz mandasını

CEYLANA AĞIT

Yazıyor gazteler geçiyor teller
Paramparça yüzü kayıptır eller
Eteğine toplamış da anası
Savrulmuş göklere yüzü dediler