Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GÜZELLEŞİR ÖLÜM BİLE SEVİNCE

Öylesine masum öylesi sabi
Ne yüreğin yalnız ne yaprak gabi
Gelin olur yaşam sevda değince
Son cemreye durmuş bir toprak gibi

Okur isen işte insan önünde
İnsan için derviş olsan ne çıkar
Bazen hayvan bazen tanrı donunda
Görmek için keşiş olsan ne çıkar

Bu gün nedir ne ararsın dününde

SANA NE DESEM

sana gün desem
ay parçalanır kahrından
bir dolu yıldızım olur

MECNUN LEYLASINI BULMAZ BİR TÜRLÜ

Derdimiz belamız bine ulaştı
Varsıl yoksul halin bilmez bir türlü
El sözüne bakıp yolumuz şaştı
Canan göz yaşımı silmez bir türlü

Mutluluk sevgili kızım
Gözlerimde goncadır
Sen gülünce

Mutluluk ay yıldızım mutluluk
Dört yapraklı yoncadır

NAMERTLERİN PAZARINDA

Namertlerin pazarında
Bal gösterip yal satan var
Bir alıksın nazarında
Yol gösterip rol satan var

Eğmiş de boynunu her gelen vurur
Neyleyim neyleyim kulu neyleyim
Gül hoyrat ellerde dalında kurur
Elin kokladığı gülü neyleyim

Köyünü sel almış sızlanıp durur

Dala konan kuş gibi
Gülümseten düş gibi
Açıp solman bir oldu
Sanki bir gülüş gibi
Bir hırsızsın sen
Vefasızsın sen

Affetmeyi bilsin diye
Hatalı bir kul yaratmış
Hak etmeyi bilsin diye
Dikenli bir gül yaratmış

Her güzelde vefa olmaz

VURULDUĞUM YERDE SEVDİM

Tırpan yemiş ekin oldum
Derildiğim yerde sevdim
Ölümlere yakın oldum
Dirildiğim yerde sevdim