Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Mürşidin dibinde çiçekler biter
Gölgesi meyvesi herkese yeter
Cahil olup bin yıl yaşamaktansa
Bilge olup bir gün yaşasan yeter

Garibin başına çile olmuşsun

GÖNÜL BİR YANA ÇEKER AKIL BİR YANA

Şaşarım şu gönlün garip halına
Nice kuşlar konup geçer dalına
Bir güzel çıkmaya görsün yoluna
Us seyrana çıkar gönül apana

GÜL DE DEĞSE GİDER OLDU AĞIRIMA

Kadir kıymet bilen olsun yeterki
Ölüm olsa bile bile gideriz
Kendi olup gelen olsun yeterki
Cehenneme güle güle gideriz

Sokakta bir çocuk görsem
Öyle mahzun
Öyle yetim
Öyle yalnız
Öyle şaşkın

GÜNEŞİN YAĞMURUN SAÇINI ÇÖZÜN

yârin koynu sıcacık kuş yuvası
yaz olsa ne olur güz olsa nolur
tebessümü gün vurmuş muş ovası
poyraz olsa yalaz olsa nolur

Ağaç olur sümbül olur
Toprak aşarsa kendini
Güzelin elinde bulur
Yaprak aşarsa kendini

Açar da üstünde güller

GÜLÜMSEMEMİN ÖNÜNDEN GİDENİ GÜNAYDIN

Yüzüme vuran nefes günaydın
Hazzımın hüznümün nedeni günaydın
Günaydın ocağımın ateşi

GÜL KOKUN GÜLÜŞÜN KÂR GELİR BANA

Şu karşı yamaçta gider bir dilber
Adı menekşe mi mor gelir bana
Gel a güzel gel de gidek beraber
Gül kokun gülüşün kâr gelir bana

GÜLLERİM KANAR
protest bir eşkıya türküsüdür sevdan
nakaratında yüreğim yanar
bakışlarında severim baharı
ırak bir çoban ateşi göz kırpar nakışında
sırılsıklam aşık slov bir şarkı

GÜLÜ GAZEL EDEN HALE YANARIM

Gel de şu âleme bir bakın hele
Riyası pir olmuş yola yanarın
Yandığım yüreğe uzanan ele
Yar deyip sarılan kola yanarım