Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Gönlümde saklarım seni
Öyle kadim bir sır gibi
Unutursam öldür beni
Yak ateşteki kor gibi

Kaleme gelmez derdim var

Sokağa baksam
Hayalin önümü keser

Bahçeye çıksam
Çiçek çiçek
Gülüşün gülümser

GÖNLÜNME DOKUNAN ELİ GÖRDÜM BEN

Arayıp sorarken muhabetinde
Bir sevgili hali dili gördüm ben
Yaramı sararken hoşsohbetinde
Gönlünme dokunan eli gördüm ben

GÖNLÜME HASRETİN DÜŞER

Gönlüme hasretin düşer
Yaprak yaprak dökülürsün
Tebessümünde çiçekler
İnce bir yol bükülürsün

Seni ilk gördüğüm o günden beri
Gönlüme izinsiz giren bir şey var
Yüreğim bağ bahçe bir bayram yeri
Tomurcuklanıp göğeren bir şey var

Her ne zaman görsem kalbime vurur

GÖNLÜME KONUK OLACAKSAN EĞER

Gönlüme konuk olacaksan eğer
Kınına koy okunu kılıcını
Kapıda soyunup da gel hıncını
Kavga değil sevdadır bizde değer

Onca vefasızlık hasetlik eden
Kendisi değil de benmişim sanki
Benden yana bir sebep bul bir neden
Bu halleri kime satayım Saki

O dünkü kapıma çaput asanlar

Darına çekersin kul ettiğini
Nedendir bu cevri cefan sevdiğim
Hasretin özlemin kül ettiğini
Böyle mi sürülür sefan sevdiğim

Gönlüme kon desem uçar gidersin

GÖNLÜME TAKIP DA GELDİM SEHERİ

Deli gönlüm yanmış bir harman yeri
Sevginin kâşifi bir gönül eri
Gönlüme takıp da geldim seheri
Bahar eyle sarmaşıkça sar beni

Aşkım kutsalımdır yârim azizim
El ile oynarsam elim kurusun
Sen benim sevdiğim sen gönül yüzüm
Kimseyi sevmesin gönlüm kurusun

Sevda bir çiçektir gönle dikilen