Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Dört mevsim de gül açıyor gül yüzün
Sevdan yoksa baharım yok kışım yok
Yanında ne keder ne de gam hüzün
A sevdiğim senden başka düşüm yok

Susasam kurusam yağan kim hele

İster huri olsun isterse melek
Senden başkasına dönmüyor özüm
İster bir gül olsun isterse çiçek
Başka bir güzellik görmüyor gözüm

Ben bir sultan idim kendi halime

Ah şu feleğin yazgısı yalanı
Aradım taradım izini sürdüm
Bizim bozkırların dağın ceylanı
Başka bir yaylada melerken gördüm

Şikayetim kime kime söylerim

Hele düşün ömürde kaç mevsim var
Hangisi hoş aşkla yaşamak kadar
Hasretin vuslatın başım üstüne
Gönlüme düşen son cemremsin ey yar

Gel seninle mevsimimiz beş olsun

BESMELELİ CİNE ŞEYTANA KALDIK

Kimi oy vereni cennete yollar
Aklı unuttuk din imana kaldık
Kimi meydan meydan Kuran’ı sallar
Besmeleli cine şeytana kaldık

Beterin beteri varsa
O betere biz tutulduk
Sevdanın yeteri varsa
O yetere biz tutulduk

Dikenini bile bile

Beri gel sevdiğim şöyle bir adım
Bir nefes çekeceğim ter kokundan
Gözlerinden kahve içmek muradım

Ömrüm geçti ya seni beklemekle
Sensiz yaşanmaz ki dünya güzeli

BERİ GELSİN
Ne zaman geçti ilkbahar
Nece yağdı başıma kar
Bu nasıl hal yalvar yakar
Bilen varsa beri gelsin

Kalbimdeki ince bir sızısın sen
Biliyorum ki hiç dinmeyeceksin
Yüreğimde yanan çoban eteşi
Biliyorum ki hiç sönmeyeceksin

Aşkın seline karışmış topraksın

Günaydın demeye geç kaldım ise
Unutuldum sanma ey sevgili yâr
Selamını biraz geç aldım ise
Bil ki seni baştan yazan biri var

Gönlümdeki sese dalıp gitmişim