Hülya’yı gördüm;
Aşk ile meşk ediyordu…
Çiçekli bir bahar bahçesiydi entarisi,
Gözleri güneşi getiriyordu karanlıklara.
İşte ben, ben geldim
Gözümün karası,gönlümün yarası
Beklemediğin işte ben.
Hani şu, gözüne bakınca gözü yaşaran,
Hani senin sesini duyduğunda kendini şaşıran,
Gecemde yıldızım, gündüz güneşim,
Bade-i şevk ile içtiğim sensin.
Yüce dağlar delip yolları açan,
Koluma kuvveti verenim sensin.
Dilim söyleten dediğim sensin,
Uğruna şiirler, şarkılar yazdığım,
Uykumda bile adını sayıkladığım,
Canımdan özge can sandığım,
Sen artık benim hiçbir şeyimsin.
Seninle olan her şeyi yok sayıyorum,
Hava-isin deli gönül havai,
Ellere han ettin sen bu sarayı,
Bilirim sevmezsin pulu parayı,
Dur biraz dur gönül, dur işim görim.
Aşk güzel şey ama olmaz parasız,
Ne istersin söyle cananım benden,
Ben senin nazını çekemez oldum.
Ellere gül oldun bana da diken,
Ben senin hazını alamaz oldum.
Sürüyüp ardından götürdün beni,
Bir türkü dolandı dilime,
Nerden düştü bilmem.
Gecenin bir yarısı,
Yalnızlığın tam ortası,
Sigaram ve ben,
Aramızda yalnızca duman var tüten,
Burası Metris;
Dibi yok sanki, koskoca bir dehliz.
14 adımlık kısacık voltalar atarız,
Öyle kocaman kocaman hayaller kuramayız,
Küçücüktür dünyamız.
Nadirdir güler yüzümüz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!