Bir kasırganın çıkardığı sesler dökülür ağzımdan
Bir gondol devrilir üzerime sevdiğim giderken
Ellerim ellerime sarılır, çığlıklarım çığlıklarıma
Kaçıyor atlıkarıncalar o saatlerde lunaparktan
Sihirli aynaların kahkahaları yansıyor kahroluşumda
Dönme dolaplar dikiliyor karşıma,
hepsi birden sarıyor etrafımı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta