LUNA Şiiri - Yorumlar

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Cansu Sarıyıldız
48

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Düşündüm, Var olmayı… Olduklarımızı, Bir de olduramadıklarımızı, Adını koyamadığımız hislerin Dilimde yarım kalan tadını düşündüm. Hayat dedikleri, Bir pamuk ipliğine bağlıysa eğer, Neden bu kadar ağır? Neden bu kadar derin izler bırakır içimizde? Sonra aklıma gelenler… Ruhuma dokundu, Ruhumun hissettikleri Aklımın sınırlarını zorladı. Bir yerde kayboldum, Belki de ilk kez kendimde bulundum. Yaşamak neydi? Bir çocuğun saf gülüşü mü, Yoksa kendimize yazdığımız O sahte mutluluk rolleri mi? İnsan… Olduğu yerde çiçek açsın ister, Ama içinde hep bir mevsim eksik kalır. Yapamadıkları, Söyleyemedikleri, Sevip de tutamadıkları… Hepsi kara bir bulut gibi çöker yüreğine. Ve o an… Yağmur yağsın istersin. Sadece gökyüzü değil, İçin de boşalsın diye. Çünkü bazen ıslanmak, Gerçekten yaşadığını hatırlatan tek şeydir. Peki… Yaşamak dediğin, Sadece nefes almak mı? Yoksa her şeye rağmen Hayata bir anlam yükleyebilmek mi? Luna… Sen kimsin? Bir isim misin sadece, Yoksa gecenin içindeki en parlak sır mı? Hayatın ta kendisi mi, Yoksa her şey bittiğinde geriye kalan Sessiz bir veda mı? “Adını Luna koydum” dedi biri… Ama ben hâlâ düşünüyorum— Acaba gerçekten ay mıydım, Yoksa kendi gözlerimde sakladığım O tarifsiz ışık mıydı? Belki de ikisi de değildik… Belki ben, Kaybolduğum yerde Kendi ayımı arayan, Kendi ışığını kaybeden biriydim. Ve o ışık… Sadece gecenin karanlığında parlamıyordu. İçimde bir yerlerde, Kaybolduğum her an Yeniden doğan, Yine bana fısıldayan bir ay vardı. Ve belki de Luna… Beni ben yapan, Kaybolduğum yerde kendimi bulmamı sağlayan O ışık, o sessizlik, Bizzat benim içimde parlayan aydı.

Tamamını Oku

Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta