Hani O ilk bakışma,metro istasyonunda
Küçük kardeşinle,annen vardı yanında
Anladı onlar dahi,sen olmadın farkında
Ürktüm bakışlarından,anı kaldı aklımda.
Uçuşuyordu saçların,hafif lüleli,siyah
Ne niyetle bakarsın,korkarım eyvah!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta