Lokman Kaya Şiirleri - Şair Lokman Kaya

Biz yedi kardeştik.
Yedi çocuk. Yedi küçük
Yedi yetim. Yedi yoksul.
Yedi kimsesiz.Yedi teyzesiz.
Yedi amcasız. Yedi akrabasız.
Biz yedi kardeştik.

Bu sabah uyandığımda yine sensiz kimsesizdim
Yine sağ yanım boş
Sol yanım seninle dolu olsa da
Bakışlarım halâ sende mi gittiler mi
Sende duruyorlar mı
Ağlama sakın düşmeyeyim

Şiir Lal Tutmuş Dilin Anahtarıdır.
Elle Degil Kalple YazılıR
Malzeme Olarak Bir Gram Acı
On Gram Sevgi LazımdıR...

SEVGİ KATİLİMİ YAŞATTIM

Seni severim ama
Sonra kendimden nefret ederim
Diye korkarım...

Lokman Kaya

Gelecek mutlu günler gelecek
Hayatım bitti halâ gelecek
Bundan sonra gelse de kim görecek
Ruhum bedenimden gitti gidecek

Öyle bir kederli uyandım ki

Keder kalbi ıslah etmek için acıtır
Ve ben acımı hangi yüzde görsem tanırım.

Lokman Kaya

Öğretmenimiz yaz tatilinde ne yaptığımızı yazdırırdı ilk okulda.
Herkes denizi havuzu oteli anlatırken
Ben utanırdım, kırsal tatilimi anlatmaya.
Çünkü bizim yıl sonu tatilimiz köyümüzde biterdi.
Beş çocuk bir anne, hepimizin elinde ikişer torba.
Sevinerek düşerdik otogarın yoluna.

Bir yere çıkmıyor dolaşmıyorsun
Çarşıyı pazarı gezinmiyorsun
Komşularınla da buluşmuyorsun
Öyle duruyorsun hiç sıkılmadan

Ben de bir yerlere takılmıyorum

Boşver varsın bilinmesin sevdamız
Bizim nasıl sevdiğimizi bilmesinler
Boşver en büyük sevdalılar
Leyla ile Mecnun diye bilsinler

Tarihin tozlanacak sayfalarına bizi çizmesinler

Geçinemem hayalinle ters düşerim
Öyle sadaka verir gibi, günaydın deyip gitme
Nasılsın de, bana çay ısmarlamayacakmısın de
Çayımız çift şekerli tatlı olsun de
Simit kokusu hayat gibi gel hayatı paylaşalım de
Ya da bunları ben söyleyim sen sadece evet de