Lokman Kaya Şiirleri - Şair Lokman Kaya

Lokman Kaya

Kokunda gördüm cenneti mekânı
Masumluğunda terk ettim günahlarımı
Nabzının atışında kaybettim korkularımı
Ben senin varlığında var oldum kızım

Sabır duvarımı sende ördüm

Devamını Oku
Lokman Kaya

Hasretinle öpüştüm bu gece
Sarıldım kokladım seni sessizce
Yıllardır tanıyor gibi
Senin için yanmışım gibi
Hissettim seni bu gece

Devamını Oku
Lokman Kaya

Arsızlığın yüzsüzlüğün hadsizliğin
Ummazdım bu kadar da diz boyu
İnan hiç tanıyamazdım seni
Kalmasaydı üstümde bu koku

Nasıl da anlamamışım seni

Devamını Oku
Lokman Kaya

Ayrılsak kanar mıyız
Hasretle yanar mıyız
Başka ellerde
Birbirimizi arar mıyız

Sarılsak ağlar mıyız

Devamını Oku
Lokman Kaya

Yediveren gül belledi gençliğimi
Öldürdükçe dirilirim sanıyordu
Ben lâl olmuş ağlıyordum
O insafsız gözyaşımın tuzuna ekmek banıyordu.

Yarin insafından almadım payım

Devamını Oku
Lokman Kaya

Gelecek, gelecek mutlu gelecek
Hayatım bitti halâ gelecek
Bundan sonra gelse de kim görecek
Ruhum bedenimden gitti gidecek

Öyle bir kederli uyandım ki

Devamını Oku
Lokman Kaya

Çağlayışı kendine yetmeyen ne göller
Rengini taşıyamayan ne güller gördüm.
Ama bir gül gördüm, yüreğinde bin göl
Gölgesinde beni gördüm.
Hüzünlü bir şiir sayfası yüzü
Kurak kalplere yaranamamış

Devamını Oku
Lokman Kaya

Biz yedi kardeştik.
Yedi çocuk. Yedi küçük
Yedi yetim. Yedi yoksul.
Yedi kimsesiz.Yedi teyzesiz.
Yedi amcasız. Yedi akrabasız.
Biz yedi kardeştik.

Devamını Oku