Ben çorak bir çöl gibiydim taki seni yüreğimde büyütene kadar...
Sen bana çölde hasret kalınan bir damla su gibiydin, yaralarıma ilaç oldun..
Ben savaşmayı bıraktığım zaman çıktın karşıma. Elimi tutmak istediğin zaman ben insanlara olan güvenimi çoktan kaybetmiştim.
Sana güvenmek o kadar zor ve imkansız geliyordu ki bana... O eli tutmak istesem bile tutamıyordum.
Bir türkü yak...
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında
Devamını Oku
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta