Leylifer Şiiri - Hikmet Nazlı

Adını anınca
Odanın ısısı değişiyor
Bir şey yerinden oynuyor sanki
Eşya değil bu; zamanın kendisi.

Seninle konuştuğum yer
Depreşmiş duyguların yaygın yaşadığı
Bir memleket sanki.
Nabızların atış sahası değil
Daha derinde, kırılgan bir su.

Gözlerin,
Kıyıya vuran bir gece gibi
Her dalgada başka bir eksik bırakıyor.

Dokunsam
Parmaklarımda kalacak bir uzaklık var
Öyle ölçülmez ha deyince; öyle anlatılmaz.

Sen biraz gülüyorsun,
Ben biraz susuyorum.
Arada bir yer var; anlatması güç
İkimize de ait değil.

Bir uçak uçuyor üstümden
İnmiyor hiçbir limana, deli!
Adını taşıyan metropoller
Haritadan silinmiş gibi.

Leylifer,
Seni hatırlamak
Bir yangını soğuk tutmak gibi
Külü duruyor,
Yalazı yok,
Alazsız, korsuz.