Leyla Bay Şiirleri - Şair Leyla Bay

Mevsime ne gerek yağmur için
İçin için ağlarken ben
Güneşin aydınlığında bile
hüzün bulutları toplanır
içimin derinliklerine
Geceyi bekler gönlümü sele vermek için

Yazma, diyorlar bana...yazma
Siz söyleyin nasıl yazmayayım...
Gökyüzüne bakıyorum...
O güzel ufuklar...
O yalancı da olsa, yabancı maviler...
Bizi de yaz mısralarına, diyor...

Kalemimden kan süzülür, yaş değil
Bu hayatta yaşanan dayanılır iş değil
Hüzün düştü bizim payımıza
Mutluluk- huzur bize, yemek değil, aş değil

Bir ömür gidiyor ömrümüzden kâr değil

madem ki bırakıp gideceksin beni
demem odur ki
yıldızsız gecenin koynuna atacağım ben de seni
ben her gece uyumuyorum
seni de o koyu karanlığa terk edeceğim
gündüzün sahte maskesine kurban ettiğim yüzümü

Of...offf...off ki...ne of...
Ne zaman son desem...
Yerin dibi... göğün derinliği kadar bir sen oluyorum...
Sadece sen oluyor... göğüs kafesime çaresiz bir sen dolduruyorum...
İçime... iliklerime kadar.... içimin aldığı... iliklerimin hissettiği kadar... Kocaman bir sen...

Sen ben olsaydın,olabilseydin eğer
Anlardın yokluğunun acısını
Hissederdin özleminin sancısını
Sen ben olmadın hiçbir zaman,olamazdın da
O sakındığın,sakladığın yüreğinde

çünki sən məni tərk edəcəksən
Demək istədiyim budur
Mən səni ulduzsuz gecənin qoynunda atacağam
Mən hər gecə yatmıram

Sevmek miydi yeminimiz ?
Sevilmek miydi unuttum.
Bir adın kaldı aklımda,
Bir de sesin kulaklarımda,
Bunca zamandan sonra.
Kahve miydi gözlerin ?

Visâl-e Çıkmayan Adres

Bu kez bir vedayla,
Bu kez son bir elvedayla...
Visâl-e çıkmayan adreslere isyan ederek,
Dokunuyorum bir sihirbaz edasıyla,

Bir el uzat şu kara bulutlara
Parçala ... parçalı bulutlu gökyüzünü
Güneşin ışıyan saçları
hediyen olsun gönlüme
Uzasın yüreğime
Uzansın ruhuma doğru ...