Levh-i Kalem Şiiri - Simya Nuran Aksoy

​Ezel bezminde bir sesti, tutuşturdu hamûşânı,
Mürekkep düşer kalemden efkârın avuçlarına.
Yazıldı levhin üstünde yaratılmışların şânı,
Ezelden yüklendi sırrı, şairlerin omuzuna.

​Akar nakş-ı kader birden, zaman kalıbına sığmaz,
Her çizgide bin bir âlem, her noktada gizi saklı.
Bu tahtanın derinliği hiçbir cetvele sığışmaz,
Sıradan hizadan öte, başkadır kaderin aklı.

​Kader üstünde bir kader, katar katman derinleşir,
Sıradan bir yazgı biter orada başlar asıl iz.
Çözüldükçe gizem, mânâ başka mânâya erişir,
Dışındaki kütle fâni, derya içre sonsuz, biz...

​Yazıldıkça yazdı Kalem, kaleme verilmişti us,
Çekilen her çizgide sır açılır rengi değişir.
Levh-i Kalem’de bir yazgı, mühürlenmiş hükmü mahsus:
Anlayan gözde tecelli, bambaşka ufka erişir.

12/13.10.2026