Yalnızlık dediğin bir mola yeri,
Ruhun, sahibine döner seferi,
Herkes terk ederken yorgun bedeni,
Yalnız olmadığını bilmek marifet.
Dertler kederler hep ocağa çeker,
Pişsin diye canı ateşle döver,
Her sınav gönülde bir hikmet eker,
Acıyı bal eyleyip yutmak marifet.
Olan her ne varsa anlamak için,
Karanlık geceye nur dolmak için,
Vuslat bülbülüyle gül sarmak için,
Her yoldan O’na yüz sermek marifet.
Yapayalnız kalıp daldığın anda,
Sıkışıp da ruhun daraldığında,
Kaldır başını bak gök kubbe canda,
Sonsuz maviliğe ermek marifet.
Ne kınayan dinle ne küs rüzgâra,
Vuslat merhem olur açılan yara,
Simya gibi çevir taşı altına,
Gamı hüner bilip gülmek marifet.
18.11.2026
Simya Nuran AksoyKayıt Tarihi : 18.11.2026 22:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!