Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

ÇİÇEK

Hayatı ıskaladık
Yolun sonunda
Kaderde.

ÇIKMAZ

Kurumuş bir yarayım,
Kansız, çirkin.
Kül dökmüşler yüzüme
Kavrulmuş, yanmış gözlerim.

ÇİNLİ GELİN

Dil bilmez Çinli gelin,
Sesini duydu bir sabah
Ellerinle koyduğun zeytini yiyor
Gülüyor yüzüne

CNN

Yazmadı,
Belki de yazamadı yıllarca
Tıpkı Selim gibi
Tıpkı senin gibi

DAHA UZAKTA

Bir imkansızı uğurlayamadım içimden
Bırakmadı gecem gündüzüm olsun
Nasıl bir uzaklık ki seninkisi, sevgili
Elin ilinde,

DEF

Alın şunu başımdan
Defedin gitsin!
Geçmişi de
Geleceği de

DELİ

Çağırsan gelir miyim?
Sanmam.
Bu kez inanır mıyım?
İnanmam.

DELİ Mİ ÖLÜ MÜ

Bir deliyi gözümün önünde
Derdest edip götürdüler
İyi de neden dedim
Senin öleceğin günü

DERDİM

İçim yanıyor da
Diyemiyorum ellere
Neyin nesidir derdim.
Derman istemem,

DERT

Bir dost:
Söyle diyor derdini,
Belki derman olurum.
Kendime bile söyleyemediğimi