Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

BİR EBRULİ MENEKŞE 

Bir gün
Bir kuş uçar,
Şair der ki "Benim".
Solar dalında nazlı çiçek

BİR GİTTİN

Gelişin,
Gözlerin kadar güzeldi
Kış ortasında
Bahar sandım.

BİR MENEKŞE SEVDASI

Şiirsem
Sen oku
Değdirmesinler
Dizelerime gözlerini

BİR OYUNLUK SALTANAT

Belki de
Adı konulmamış
Kötü bir oyundur hayat,
Rastgele seçilmiş oyuncularla.

BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ

Üşümüştün
Ceketimi örttüm
Ceketim bir buluttu
Sevdiğim yoktu

BOŞ SAYFA

Tuttuğun sözleri yazacaktım,
Bu sayfa ondan boş kaldı.

2020

BOYLU BOYUNCA

Ay olsaydın, mayıs olurdun bence
Mevsim olsaydın yaz
Çiçeklerin menekşe ve gül olurdu
Kırmızıların gonca

BURUK BULUŞMA

Ben, sana geç kaldım
Suçluyum.
Sen, benden erken gittin
Suçlusun.

BU SEFER GÜZEL SEV BENİ

Ölüleri döndürüyorlarmış hayata
Bir nefes kadar özledim seni
İzin ver, yeniden geleyim dünyaya
Ama bu sefer güzel sev beni.

ÇAMUR VE ÇİÇEK

"Bu bize yeter sanıyordum."
Dediğinde çekilmişti vücudumdan ilk kanım.
Sanmaların en acısıdır öğrenmiştim
"Sevildiğini sanmak" dört mevsim baharım.