Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

AH!

Ben yine anılarından birine sıkıca sarılır
Öylece uyurum da
Senin işin zor be ihanet.

TENDEN ÖTE

Zaman silmiş sözüm ona
Kendi kendine seni.
Yok etmiş zihnimden
Suretinle gölgeni.

AKROFOBİ

Ne zaman gideceğinden korksam
Kendimi bir kuleden düşerken görürüm.
Altımda çakıllı boz bir toprak
Üstümde bakmaya kıyamadığım gözlerin

ALIP GÖTÜRDÜLER

Ve gördüler Özdemir
Benim onda gördüğümü gördüler
Koklamaya kıyamadığım çiçeğimi
Gözlerimin önünde hoyratça derdiler

ALZHEİMER

Git tabii
Sen de git
Sahi adın neydi senin,
Unuttum.

AMA

Hep hayalini görür dururum
Bir ağaç gölgesi
Kareli, kırmızı - beyaz bir sofra
Sofranın üzerinde bir küllük,

ANI

Anı defterinde
Hüzün olsun bundan sonra benim adım.
Onun hatırlamaya çalıştığı şeyleri
Söyleyin ona:

ANKARA

Ankara'da
Tunalı Hilmi Caddesi'nde
Kuğulu Göl'de
Kıtır'dayım.

ARAF

Ne gel diyebildim, ne git
Araf'ın ne olduğunu senden öğrendim.
Taş duvarlar örüyorum
Sızıyorsun içime.

ARDINDAN
(2)

Hangi adımımla çıkacağım sokağa?
Hangi mevsimde,
Ne giyeceğim?