Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

Levent Dizdar

TERCİHLİ ÖLÜM

Üfleyip söndürdüğün ocakta
Külün olarak yaşamaktansa
Üzerine basıp geçtiğin toprakta
Ölün olmayı yeğledim

Devamını Oku
Levent Dizdar

ÜÇ KADIN BİR ÖLÜM
Bana bir şey oldu
İçimde bir karanlık
Kendimi bulamıyorum.
Bir rüya görüyorum
Benim rüyam değil

Devamını Oku
Levent Dizdar

UĞURLAMA

Olmayacak duanın aminidir
Daha söylerken dudağı yakar.
Bunu ben de biliyorum sevgili
En az senin kadar.

Devamını Oku
Levent Dizdar

UMUT

Kavuşma umudun yok
Onu içinde bir yara gibi taşıyorsun.
Yüreğin taş kesmiş ellere
O gelmeyecek biliyor,

Devamını Oku
Levent Dizdar

UNUTTUM
İşte sonunda bu da oldu bak,
Seni unuttum.

Mavi saatinin
Bileğine nasıl yakıştığını unuttum.

Devamını Oku
Levent Dizdar

URGAN
Ne kötü oldu
Senden sonra
Bir bilsen buralar.
Şimdi, irin ve kan seli
İçime açtığın yaralar.

Devamını Oku
Levent Dizdar

ÜŞÜRSEN ÜZÜLÜRÜM ELLERİME

Soğuk bir kış günü
"Üşüdüm" dediğinde
Üzerini örtemiyecekler diye
Yüzlerine karşı söylemedim, ama

Devamını Oku
Levent Dizdar

UZAKTA

Artık hiç gülmüyorum.
Beni düşündüğün zamanlarda
Ağladığın bir ana
Belki denk gelir diye

Devamını Oku
Levent Dizdar

VAHLAR DÖKÜLECEK

Gün gelecek,
Elbet dinecek acılar.
Her zerresi
Bir mum gibi eriyecek bedenimin.

Devamını Oku
Levent Dizdar

VUKAAT

Seni bana getiren şey neydi?
Bir Rus kızı Petunya
Vukaatsız günün olmaz ki senin
Refüje çıkmış araba

Devamını Oku