BEYAZ HEYKEL
Elin deydi diye
Çiçek açan kuru dal
Suskun deniz feneri
Ben kimin yalancısıyım bilin
NE?
Boğazımı yakan bu şey de ne?
Şu köşede sessizce ağlayan yoksa ben miyim?
Elime tutuşturduğun
Mektup mu,
NE GÜZELDİ
Ne güzel severdi gözlerin beni,
Alelade yüzümde bilmem ne bulurdu?
Bir tek gülüşünle değişirdi dünyam
Bir sözünle biterdi kış
NE OLURDU?
Unuttuk biz,
Hatırlatın.
Nasıl gülüyorduk ağlarken içimiz?
Herbirimiz ayrı ayrı yerlerde mi duruyordu?
VEDANIN TACI
Söküp vedanın tacını başımdan
Say ki geri dönmüşüm.
O susuz gölün derinliklerinde çaresiz
Bak ki boğularak ölmüşüm.
O BAKIŞ
Sözün bittiği yerde başlarmış gözyaşı
Tavana dikilen göz,
Sahibine ait değilmiş.
Kardeşmiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!