Yalanlar ağacının dallarına bir sabah,
Kara tüylü, kara gözlü bir kuzgun tünedi.
Çirkindi sesi, lakin tüyleri parlak ve güzeldi.
Açtı kanatlarını bir an, sergilercesine heybetini,
Bir ötüş ki sonrasında aman Ya Rab!
Göğün rahmeti kesildi.
Hafif yağan yağmur durdu, kurudu toprak, canlar çekildi
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta