hani içimdeki kuyudan çıkaran ellerin gözlerin
hani karanlığıma ışık olan gözlerin
doğruymuş kayboldum içindeki kuyuda
yolumu kaybettim
ardımda bıraktığım gözyaşlarım çoktan silinmişler
dönüş yok geriye...
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




işte böylede çekilir pim..........
dipsiz özlem kuyularında bedenim çarpar
daş duvarlara yanar kanar aglar yoklugunda
gözyaşlarım yüregimi bogar sessizce
buda benden olsun dedim sayın şair kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta