Geceler bir kuyu bak, ne kadar derin ve zor,
Sana varmak isterken, içime düşer bir kor.
Gözlerinin ufkunda, kaybolur gider aklım,
Kalbinin derinidir, benim en mahrem saklım.
Göğsüne baş koyacak, o anlar şimdi hayal,
Vuslatı beklemekten, yorgun düştü bu mahal.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta