Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kuşlar da biz insanlar gibi zamana uydu. Yalnızlaştı, uzaklaştı, güzel olan bir çok şeyden selamı sabahı kesti ne yazık ki... Hüzün yüklü şiirini çok sevdim. Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta