bir arpa boyu gördük ölümü emanetsiz terkeyledik bu diyarları
tez duyuldu haberimiz karaydık ak günün hatırına çektik
çektik kör kuyudan çeker gibi çilemizi toz duman dargın ama inançlı
önümüz dağ taş künyemizi ateşinden kazıdık senin yolumuz açık
unuttuk unuttuk geride çoluk çocuk ama saçları güneşten taralı
yanımızda mavzer bağımsızlık küçük asyanın büyük evlatları çiçek çiçek
gönül dedik susmaz ona sarılmazsa durulmaz kurtuluşa yaralı
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta