Dar akşam karanlığında
Bir çift eski kundura koydular kapının önüne
Anamın kunduralarıydı bunlar
Geceyi yırtıyordu evden taşan ağıtlar
Oturdum bir köşeye çaresizliğime ,
Sessiz sessiz ağladım, ağladım be kunduracı.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta