Sen gideli bir yangın yeri yüreğim.
Faili meçhulüm yani.
Kundakçımı arıyorum sabah akşam,
Sen olabilir misin?
En son hatırladığım…
Kollarındaydım sıcacık,
Gözlerinin derinlerine dalıp,
Sesini kendime ninni yapıp,
Uykulara dalmıştım, sen kokulu.
Uyandığımda, yoktun yanımda
Elim, ayağım, her yanım buz kesmişti,
Yüreğim en çok da…
Titriyordum, sensiz bir ayazda.
Bir süre bekledim, gelmeni
Saatin tik-takları sabırsız...
Umutlarım tükendiğinde,
Bir baktım ki yanıyorum.
Ateş alev her yanım,
Gece, gündüz, her vakit.
Yanıyorum,
Yanıyorum…
Biliyorsun….
Bir tek sen söndürebilirsin bu yangını.
Dünyanın bilmem kaçı suymuş, kime ne?
Bir tek sen!
Biliyorsun bunu.
Kundakçım benim, gel!
Söndür bu yangını.
02/2005
Aysun EratKayıt Tarihi : 14.02.2005 18:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!