Kuma Düşen Ses Şiiri - Yücel Özkü

KUMA DÜŞEN SES
Yolum çöle uzanır, izimi yel örter,
Her kum tanesi senden haber bekler.
İçimde suskun kuyular geceye açılır,
Bir damla sesinle çöl yeniden yeşerir.

Sensiz akşamların rengi başka yanar,
Ay, gölgeni arar, uzaklara dalar.
Adını rüzgâra geceler bırakır,
Turna kanadında sesin bana ulaşır.

Mecnun derler, bilmezler içimdeki sırrı,
Çöl değil, gözlerin gönlümün gurbeti.
Adım silinse de dünyanın defterinden,
Kumlarda kalır senden ince bir iz.

YÜCEL ÖZKÜ
27 Eylül 2026/09:27