Kulis Şiiri - Onur Teryakioğlu

Yıllarca prova ettim, tozlu, boş salonlarda,
Koltukların tozuna, uzun şiir okudum,
Bekçi uyudu, ışık, söndü o duvarlarda,
Gölgem büyüdü bir gün, ben o gölgeden korktum.

Perde açıldı bir gün, ortada tek bir ışık,
Yüz koltuk ve yüz çift göz, dönmüştü birden bana,
Kulisteki aynada, saçım oldu karışık,
Bir dakika dedim de, kaçtım karanlık yana.

Işık yüzüme vursa, orada kalacaktı,
Gölgem bir daha bana, nasıl yer açacaktı?
Perde inince bilmem, neden içim rahattı.

Kaybetmekten değil ki, kazanmaktan korktum ben.