Ne dünya müsaittir, ne de ömür kafidir
Gizli olan şu sevdamın açık olduğu yerde,
Yalansız ve dolansızdır, hem de safidir,
Kaynağından çıkarken tahir olduğu yerde.
Nurdan ırmaklar doldu ruhumun ta derininde,
Ardından güneşim doğdu, bahtımın seherinde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta