Çırılçıplak yorgun bir sokağın yorulmuş evlerinden çıkıyorum her sabah
Sonra Sigaramın üstüne adımı yazıp içime çekip gibi bitirmek çabasındayım seni
Bir ömür acıtsın diye haylaz bir çocuğun elindeki kör çakı ile kalın kabuklu yüreğime kazıyorum sana dair her şeyi…
Unutmalıyım biliyorum seni ve seninle gelen bilinmeyeni
Seninle yaşadıklarımı değil, bana yaşattıkların incitmeli beni
Buğulu bir cam kadar kısa sürmeli üzerindeki izleri…
Daha sonra pişman olsam da
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta