Üstünü örttüm dün,sen uyurken
büyümüş adam olmanı seyrettim sen uyurken...
ismini verdiğimi günü, ilk ağlamanı,anının memelerini ilk emmeni düşündüm sen uyurken...
Ortaduğunun herhangi bir yerinde kurşunlara gelmedi düşündüm sen uyurken...
Arfikada açlıktan öldüğünü düşündün...
Etinin satıldığını düşündüm,insan yiyen insan çoçuklarına
Asyada kömür ocaklarında taş taşırken, küçücük bedeni düşündüm..
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta