Artık özlemiyorum geçmişi,
halim viran,
sözlerim giryan.
Lal oldu içimde dünün sesi
ne bir sitem kaldı,
Bir bataklıkta lotus gibiyim;
kötülüğün içindeki iyiliğim.
Dibe çekiliyorum,
her yaprağımda kimsenin bilmediği bir savaş var.
Neydi benim günahım,
Geceye yazılmış yalnızlığım.
Susmuyor içimde yankım,
Dinmiyor bu yakarışlarım.
Kalmadı gözümde yaş,
seni kaybettim ne tuhaf...
Sen ne zaman benimdin?
elini tuttum, gözlerin daldı uzaklara,
kimdi hatırında olan?
Bir sigara daha yakıyorum;
dumanı çocukluğuma gidiyor.
Herkese yetiştim de
kendime hep geç kaldım.
Zaman benden hızlıydı,
ben kendimden yavaştım.
Haykırmak geliyor içimden,
ama kime, neye, bilmiyorum.
Haykıracak bir aşk bile seçemiyorum kendime.
Ben neden böyleyim?
Yorgunum…
Öyle bir yorgunluktur ki bu;
elimde silah, parmağım tetikte,
ateşleyemiyorum… yorgunum.
Tanrı’dan bir tek dileğim var;
bir hayalim var idi lakin yoktur halim, mecalim ne kadar güçlü dursam da öteden
ben bir garip giryan, bi-neva.
güzel düşlerim bir heyûlaya dönüştü benimdir sebebi
şekvam kimseye değil...
etrafımda muhafızlar var
sol tarafımda bataklık
sağ tarafımda çiçek bahçesi
çiçekleri bataklığa ekiyorum
hepsi ölüyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!