Kül 3 Şiiri - Selahattin Koca

Aklımda binlerce düşünce var,
Kurşun gibi yağarlarken en masumu aşk.
Yazmak istediğimde karışır duygular,
Yaralar sızlarken en suskunu aşk.

Gecenin demini çektim içime bu gece,
Sensizlik benimle sabaha kadar cenk edecek.
Kazananı olmuyor, bu savaş böyle sürecek,
Yalnızlık dediğin şey ömrü yiyen üç hece.

Gönlümün kışına dayanmıyor umutlar,
Takvimler aynı günü zorla önüme koyar.
Sonumu görmeden gezdim hep diyar diyar,
Aradığım her şey senden ibaretti yar.

Giderken ardından bakakaldı bu gözler,
Zaman törpülese de kapanmıyor izler.
Her defasında aynı cümle düşer dilimden:
Yarım kalan hikayeyi ancak mezar gizler.

Aynamın kırık parçası benimle barışırken
Yorulur mu insan kendi gölgesini taşırken?
Yıllar ömrümden çalar hayatla yarışırken,
Dökülür sayfalara, gözyaşımla karışır dert.

Yokluğun çökerken omuzlarıma yavaşça
Yanan kalpten geriye ne kalır külden başka?
Sorgulamam tekrar tekrar darbe yiyip aşktan,
Masalım sana doğru kanat çırparak başlar.

Gökyüzünde süzülürken gözümde büyür kent,
Kalbim senin varlığını hissedemeyip ürker.
Neyin habercisi kara bulutlar üstüme çöker?
Bir yıldırım ruhumu bedenimden söker.

Tam yaklaştığımı hissederken aynı döngü,
Bir sayfanın sonu olur diğerine öncü.
Sensizliği süsleyip kağıtlara gömdüm,
Yaktım hepsini gel bu yangını söndür.