Kül Şiiri - Salman Cigdem

Taş bile ateş ile,
Baskı ile pamuğa döner.
Köz aşk ile üflendimi ,
Ateşe döner bazan nura!

Kül,kül öylemi can?
Üfledikce tozar hayatın gözüne.
Yanan tandır benim.
Sönen köz benim

Toprağa karışan kül benim
Köklerinde ateşi söndüren ben.
Yapraklarında hayatı soluyan ben.
Meyvelerinde acıyı ızdırabı gören benim.

Derde düşen benim.
Dermanı arayan benim.
İlacı küllerinde bulan benim.
Ben közüm köz.