Sayende en dibi gördüm,
Umutlarım dün gece öldü.
Hayallerimi hafızamdan söktüm,
Dün seninle geçirdiğim son gündü.
Mutluyum aslında, daha düşemem;
Burada beni yokluğun üzemez.
Meyve veren ağacı taşladın,
Huyum değil kin beslemem gülene.
Yine de için rahat olmasın,
Aklına geldiğimde sorma nasılım.
Azalmadı sol yanımda sızım,
Yıllarca taşıdı aşkın yasını.
Öyle birden bırakmak kolay değil,
Alışkanlık dilimde aşka meyil.
Farklı düşünsem de zorlanacak yüreğim,
Korkarım bulamayacak yeterli süreyi.
Stres altındayım; paranoya, şizofreni...
Dün mutluydum, bugün sefil.
Yarın sen gelirsin bir vakti gecenin;
Cumartesi aynı yerdeyim, dibinde şişenin.
Şimdi girme aklıma, dayanamam;
İstemeden affederim, bahane aramam.
Aramızda 460 kilometre var ama,
Gerektiğinde aşk mesafe tanımaz.
Ayıldığımda her şey farklı, öfke doluyum;
Ki bu öfke bin orduyu doyurur!
Varsa mantıklı bir açıklaman buyur,
Son kez dinleyeyim seni, içimi soğutup.
Sustun, çünkü yalanın bini bir haram,
Sustun, çünkü hesap soracağını hatırlattı Rab.
Sus! Artık deşilmeyecek yaram,
Karar verdim; ihtiyacım yok konuşmana.
Kayıt Tarihi : 15.3.2026 00:17:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!