Cehennemin çocuklarıyız biz
Karabasan gibi çöktü üzerimize
Aslında aynı bizim kaderimiz
Hayat cehennem oldu bizlere
Yeni bir sayfa açamayız
Defterlerimiz bitti, sayfa kalmadı
Kadın
Dövülmez, sevilir
Kadın
Herşeyden önce Annedir
Nasıl kıyarsın sizleri doğurana?
Sonra, adamım diye gezersin
Işıklı makyaj aynasına baktı
Vuran aksi,ne bedbahttı
Pavyonda geçiyor hayatı
Ne idi sanki kabahati ?
Zar,zor uyanır,öğleden sonra
İçkinin ağrısı vurur başına
O
Sereserpe sokakta yatıyordu
Suya kattığı kolonyası yanında
Hayat yanından akıp geçiyordu
Hiç birşey değil ki umurunda
Yüzüne muazzam bir acı yapışmış
Kollarına faça atmış
Güzelim kız
Güzel yüzünde yaralar
Kimbilir hangi Allahsız !
Derdin nedir güzel kız?
Sevdim Ağabey, çok Sevdim
Ben evcilik oynayacak yaştayım
Bir Amca geldi, beni parayla verdiler
Bırakın beni,oynayayım
Oyuncak bebeğimi öldürdüler
Sonra
Sahici bebeğim oldu
En yakın arkadaşım
İtti beni cehennem çukuruna
Canım, ciğerim, sırdaşım
Uyuşturucu almak uğruna
Pembe dünyalar karardı
Çaresizlik, umutsuzluk, etrafımı sardı
Ben bir yavru kediydim
Sevimli mi sevimliydim
Yemek ve sevgiydi
Tek istediğim
İnsanlara göre Hayvanım
Yok aslında insandan farkım
Aşkın meyvesi değil
Nefret, kin tohumuyum ben
Ömrümde sevgi görmedim
Bazen soruyorum, ben neyim?
Puşt, piç nidalarıyla
Büyüdüm hep ben
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!