Kronik İnsan Şiiri - Ahmet Bahadır Üge

Ahmet Bahadır Üge
23

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Kronik İnsan

Hani sokakta yürürken birden, ansızın için buruluyor, hastalandım sanıyorsun ya.
Hani sonra geldiği gibi geçiveriyor sızı.
Hele bu ara sıkça oluyor ya bu.
(...)
Endişelenme birseyin yok aslında.
Havaya karışmış ölü çocukların acısından geçiyorsun.
Ondan kesiliveriyor nefesin.
Alışmak lazım buna.
Çünkü ne ilacı var ne de tedavisi.
Kronik İnsan oluyorsun.
Bir ömür,
her adımda,
her yolda, bu yüzden ara ara hep sıkışacak o güzelim gönlün

Ahmet Bahadır Üge
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Tarihi: 01/06/2014

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!