Köyüm Şiiri - Beşir Aksungur

KÖYÜM

Çocukluk günlerim kaldı geride,
Anamın kokusu tüter bu köyüm.
Bir mahzun hayalim gezer derede,
Beni özlem ile bekler bu köyüm.

Yüreğim tarladır, anılar ekin;
Giderim yanına sessiz ve sakin.
Dünya bin bir hile öğretir lakin,
Doğruyu yanlıştan aklar bu köyüm.

Ne zaman düşürsem başımı öne,
Çağırır geçmişi, dönderir düne.
Kızsam, sitem etsem, küssem de bile,
Yaramı şefkatle sarar bu köyüm.

Gurbetin yolları tozlu ve ince,
Bir sızı başlar ki akşam olunca.
Ben beni unutup derde dalınca,
Ruhuma bir nefes üfler bu köyüm.

Yoklukta ekmeğim, suyumdur benim;
Rüyamı süsleyen huyumdur benim.
“Dön!” diye seslenen soyumdur benim,
Vuslatı sabırla bekler bu köyüm.

Beşir der ki: “Ömür biter, yol biter;
Yeşil dallarında bin bülbül öter.
Tütsün de bir ocak sılamda yeter…”
Gönlüme hasreti yükler bu köyüm