Evin önündeki yaşlı armut ağacını,
Onun altında, hani bir tahtası da kırık;
Binbir çeşit böceğin oyuğuyla bezenmiş,
Aman yavaş otur, şimdi kırılabilirim diyen…
Tahta oturağı özledim.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta