Gök yarıldı sanki, kıyamet koptu,
Köyceğiz Gölü de doldu da taştı.
Sokaklar sel oldu, evler ada oldu,
Sular bendini hep yıktı da aştı.
Yuvarlakçay coştu, sığmadı yere,
Tesisler gömüldü o hırçın sele.
Vadiler sustu bak, coştu bu dere,
Bereket dedik biz, dert olup taştı.
Diz boyu su çöktü garip yollara,
Hüzünler büründü yeşil dallara.
Haber salın eşe, dosta, kullara;
Köyceğiz bu kış bak, sel ile savaştı.
Bulutlar simsiyah, umutlar ıslak,
Gözyaşı döküyor her köşe bucak.
Sular çekilse de gönüller yaslı,
Köyceğiz bu kış bak, dertle uğraştı.
Salim der ki gök gürler, yürek sarsılır,
Toprağın bağrında dertler karılır.
Gök gürledikçe bak, ödün yarılır,
Köyceğiz’im elbet yine barıştı.
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 00:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!