Aynı şehrin iki sokağı.
Birinde, eteğini şenlendiren kadın.
Diğerinde doğum sancılarına denk yüreğim.
Aynı havayı koklayıp.
Aynı gemilere bakarak.
Aynı günahtan nedamet duyarak.
Farklı yönlere bakıyoruz ağlayarak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta