Korkuyorum Şiiri - Hiç Oldu Hayaller

Ya bir gün
hiçbir şey hissetmezsem?
Adını duyduğumda
içimde hiçbir kapı açılmazsa,
sesin bir zamanlar olduğu gibi
kalbimin en tenha yerine dokunmazsa…

Ya bir gün
seni görünce gözlerim
eskisi gibi dalıp gitmezse?
Ya seni anlatırken
cümlelerim yarım kalmaz,
sesim titremez,
“özledim” kelimesi
boğazımda düğümlenmezse?

Korkuyorum…
Çünkü ben seni unutmak istemiyorum.

Ne kadar canımı yakmış olsan da
sana dair ne varsa içimde bir yerlerde
yaşasın istiyorum.
Bir şarkıda adın geçsin,
bir sokak seni hatırlatsın,
yağmur yağdığında
aklıma gözlerin gelsin…

İstiyorum ki
geçtiğim her mevsimde
senden kalma küçük bir iz olsun.
İnsan bazen acılarını bile severmiş.
Bazı yaralar kapanınca değil,
hatırlanınca yaşarmış insan.

Ya bir gün senin için çarpan kalbim
sessizleşirse?
Ya beklediğim mesajın gelip gelmemesi
umurumda olmazsa?
Ya geceleri
“Acaba o da beni düşünüyor mu?” diye
sormazsam kendime?

Ya bir zamanlar saatlerce konuştuğumuz şeyleri
hatırladığımda içimde hiçbir şey kıpırdamazsa?
İşte bundan korkuyorum.
Seni kaybetmekten değil yalnızca…
Bir gün seni kaybetmiş olmayı bile
önemsememekten korkuyorum.

Korkuyorum…
Bir gün sesini duyduğumda
kalbimin eskisi gibi çarpmamasından,
adını görünce içimde o tanıdık sızının uyanmamasından.
Seni kaybetmekten değil yalnız,
seni kaybettikten sonra kendimi de
bulamamaktan korkuyorum.

Çünkü sen, benim en güzel yanımın
en kırgın yeriydin.
Ve olur da bir gün gidersen,
ardından sadece seni değil,
sana inanmış hâlimi de uğurlarım.
Belki de en çok bundan korkuyorum…
Bir gün seni özlemeyi bile özleyecek kadar
senden uzaklaşmaktan.
Korkuyorum...!